SZKOŁA PODSTAWOWA NUMER 1
imienia Henryka Sienkiewicza
d. szkoła powszechna
ULICA TRZECIEGO MAJA ,
STRONA ZACHODNIA
 

  


 
        
        
około 1925 - "Echo Turku"  5 VII 2006                                                2004 - MG
  
   

                          
widok z wieży ratuszowej - II wojna światowa (MRT)

                      

           II wojna światowa;
widok od zachodu, na I planie gmach MDK (MRT)
                
            


            
        widok od strony ulicy Kączkowskiego w okresie II wojny światowej;
                                    pocztówkaze zbiorów
Pana Hieronima Krauze
 
                                            
                                              WIĘCEJ ZDJĘĆ


"JEDYNKA"

Szkoła Podstawowa numer 1 – popularna „Jedynka” w 2005 roku obchodziła 80-lecie swego istnienia. Gmach poświęcono
i oddano do użytku wraz
z pierwszą w mieście szkołą powszechną 15 listopada 1925.

W czasie swego istnienia SP1 miała już 14 dyrektorów; dziś placówka liczy 25 oddziałów
w których uczy się 579 uczniów. Szesnastu izbom lekcyjnym towarzyszą sala gimnastyczna, stołówka, świetlica, czytelnia, pracownia komputerowa, biblioteka, gabinet pielęgniarski; wciąż czynny jest też radiowęzeł. Szkoła zatrudnia 42 nauczycieli
i 15 pracowników obsługi. 

Sam gmach „Jedynki” jest największą i najważniejszą realizacją polskiego „stylu narodowego” lat dwudziestych 20.wieku w Turku i okolicy. Wielopiętrowy, potężny budynek panuje swą wyniosłą bryłą nad północnym śródmieściem – symetryczne elewacje przyoblekły klasycyzujące detale z dominującym, środkowym ryzalitem na osi, zwieńczonym wystawnym przyczółkiem, w którym niegdyś znajdowało się godło republiki. Od strony zachodniej dobudowano mniejsze skrzydło mieszczące salę gimnastyczną, zaś od południa wpasowano w ówcześnie istniejącą zabudowę niewielki łącznik z biblioteką i mieszkaniem dozorcy.

Całość zwieńczono wysokimi dachami wielospadowymi, które nadają gmachowi cech „barokowych” – budynek szkoły jest reminescencją trendów klasycyzujących i wzorców odwołujących się do polskiego baroku, a więc elementów wykorzystywanych chętnie w „stylu narodowym”.

 Podczas II wojny światowej w budynku mieściły się placówki niemieckie; w ogrodzie gmachu dokonano egzekucji podczas kampanii wrześniowej. Zburzono także zwartą pierzeję zabudowy miejskiej przy Trzeciego Maja, dając miejsce pod nowy stadion, przylegający od południa
do zespołu Szkoły Powszechnej. 

W późniejszym okresie usunięto także dachówkę z większości dachów. Remontowana stopniowo szkoła do dziś pełni swe pierwotne funkcje, będąc jednym z ważniejszych budynków użyteczności publicznej w mieście.

(MG - na podst. E.T 5 VII 2005)

   START   HISTORIA    MAPY    ATLAS    BIBLIOGRAFIA 
WARSZAWA 1939    WŁÓCZYPIÓRO   LINKI

   M.Górzynski 2008