ULICA DOBRSKA nr 22
KAMIENICA SENATORA SZYMAŃSKIEGO

 

 


                         
 Okres II wojny światowej, widok od strony ogrodu
                          (ARCHIWUM "IGŁY" - Muzeum Rzemiosła Tkackiego w Turku)                       
                                                        

 
   widok od strony ulicy
                                                     lato 2007 (MG)                                   
                   
     \

ZOBACZ  WIĘCEJ  ZDJĘĆ

                       


KAMIENICA SENATORA SZYMAŃSKIEGO

Prawdopodobnie na przełomie lat 20. i 30. dwudziestego wieku powstała duża kamienica, rejenta Tomasza Szymańskiego – prezesa turkowskiego Komitetu Powiatowego BBWR i senatora RP od wyborów 1930 roku.

 Obszerny dom w momencie powstania mógł się odznaczać dość nowoczesną, pozbawioną bogatej dekoracji bryłą. Elewację przyuliczną dzielą pasy gzymsów i narożnych lizen.  Ponadto dobrym środkiem urozmaicenia fasady okazał się płytki ryzalit. Całość zwieńczyła niska attyka. Podobne podziały obserwujemy od strony ogrodu, gdzie wprowadzono dodatkowe urozmaicenia, takie jak taras czy duży balkon i artykulacja lizenami. Dekoracyjnością odznacza się żeliwna krata balkonu oraz stolarka drzwi wejściowych. Od północy do kamienicy dostawiono mały, parterowy aneks; między nim a budynkiem gospodarczym znalazła się brama na podwórze. Tutaj jeszcze do niedawna znajdowała się żeliwną pompę od studni – element typowy dla pejzażu Turku przełomu XIX i pierwszych dziesięcioleci XX wieku.

 Na parterze domu znajdowało się reprezentacyjne mieszkanie właściciela, natomiast na pierwszym piętrze zaplanowano drugie, przeznaczone do wynajęcia. Obie części otrzymały oddzielną komunikację, co zapewniało odpowiednią wygodę i prywatność. Ponadto, obszerny ogród posesji połączono furtką z otwartym w 1938 roku parkiem miejskim.

 W latach 1936-1939 na piętrze domu mieszkał z rodziną ówczesny burmistrz miasta, Antoni Kawecki. W czasie II wojny światowej nieruchomość otrzymał okupacyjny dyrektor szpitala miejskiego, mieścił się tu także DAF – Deutsche Arbeitsfront.  

Po wojnie częściowemu zatraceniu uległ skromny wystrój domu, uproszczony podczas kolejnych remontów; samą, niegdyś obszerną działkę podzielono pod koniec XX wieku, wznosząc w jej głębi dom mieszkalny.
(MG)

   START    HISTORIA    MAPY    ATLAS    BIBLIOGRAFIA 
WARSZAWA 1939    WŁÓCZYPIÓRO   LINKI

   M.Górzynski 2008