PLAC SIENKIEWICZA
strona wschodnia
Szpital miejski św. Pawła
NIE ISTNIEJE

 

 

 
 

widok gmachu przed i po rozbudowie; po lewo: dwudziestolecie międzywojenne
po prawo - lata 90. XX wieku, na krótko przed zburzeniem obiektu
(MRT)

WYGLĄD FASADY



przed usunięciem wystroju i podziałów budowla prezentowała się okazale;
w czasie rozbudowy podczas II wojny światowej program dekoracyjny zniesiono - już nigdy
nie udało się go przywrócić.
widoczny dobrze środkowy ryzalit z ozdobnym balkonem i kanelowanymi pilastrami; gzymsy,
oprawy i płyciny podokienne.

KOLEJNE FOTOGRAFIE
 


 
DAWNY SZPITAL
MIEJSKI

Szpital św.Pawła założono
w 1875 roku; posiadał wówczas 10 łóżek dla „chorych
z powiatów: tureckiego
i kolskiego”. W 1885 zakupiono piętrowy, „klasycyzująco-neorenesansowy” gmach przy Placu Sienkiewicza; transakcja ta kosztowała 6 tysięcy rubli.

 W okresie II RP wyposażenie placówki unowocześniono, zbudowano także pawilon chorób zakaźnych istniejący
do dzisiaj. Placówka miała wówczas 40 łóżek. W okresie okupacji niemieckiej gmach rozbudowano o trzy osie
 od strony południowej, gdzie utworzono nowe wejście; usunięto wówczas cały wystrój elewacji
i zlikwidowano wejście frontowe.

 Po zbudowaniu nowego zespołu przy ulicy Łąkowej budowla przejęła funkcję przychodni, pełnioną tu do lat 90. – a więc do czasu ostatecznego przeniesienia kompleksu służby zdrowia
na Łąkową. Wówczas
to opuszczona budowla zaczęła popadać w ruinę; zburzono
ją w 1996 roku, pozostawiając dawny pawilon zakaźny wgłębi działki. Do dzisiaj plac poszpitalny pozostaje pustą przestrzenią w centrum miasta, w prestiżowym sąsiedztwie. Mimo planów budowy w tym miejscu supernowoczesnego centrum bibliotecznego utrzymanego
w ogólnej estetyce high-tech, nie zdecydowano się
na kosztowną inwestycję.

 Podsumowując - źle się stało, że stary, ważny dla historii miasta budynek zniknął; obecnie należy zastanowić się nad wykorzystaniem tej atrakcyjnej przestrzeni
w sposób poszerzający przestrzeń publiczną miasta.

(MG)

   START   HISTORIA    MAPY    ATLAS    BIBLIOGRAFIA 
WARSZAWA 1939    WŁÓCZYPIÓRO   LINKI

   M.Górzynski 2006